International Praise for the Hugtungan Series
“The words are very vivid and real! I
almost unseated myself from laughing! A must read! Kudos to the creators!” – Ma. Theresa Ocampo
“Hindi lang pala
english ang nakaka-nose bleed! – Lorraine Jane Mallari
“SUPER LIKE!” – Peter John Liwanag
“Hayup..ang galing..hahaha…ayos tong trip nyo ah.. sige..
pagputuloy nyo yan.” –
Karl Zoilo Franco
“…in fairness ha malupet xa ha…hehehe…” – Donna Salang
“Shet!!! Lufet nmn nyan! Hahahaha.” – Jo Ann Sampang
*The Hugtungan Series also has 40+
likes on facebook.
Isang araw, sa isla ng Bora…
“Umuulan! Ano ba yan grabe. Sayang ang
leave kung ganito lang ako dito sa Bora. Di mo man lang maenjoy. Sumama na lang
sana ako sa kanilang magscuba diving,” wika ng isang babaeng inis na inis.
Halata sa kanyang mga nguso ang pagkadismaya kung kaya’t kung anu ano na lang
ang dumadaplis sa isip. “Hmmm… Anu kaya pinagkakaabalahan ng mga mokong ngayon?”
tanong niya sa sarili na tila may sumulpot sa kanyang imahinasyon na nagpasindi
ng kaunting ngiti sa kanyang mapupulang labi.
Kapag
ganitong naiinip siya ay kadalasang naaalala niya ang mga kaganapan nuong mga
panahong ang suliranin lamang niya sa araw araw ay mapagtagumpayang pababain sa
ground floor ang mga kaklase. “Those were
the days,” isip niya. “Hay nako, araw araw na lang nilang pinapasakit ang
ulo ko,” reklamo niya habang ang kaninang maliit lamang na ngiti nya ay umabot
na sa kanyang mga mata.
